Wzgórze królików

Polscy trzydziesto- i czterdziestolatkowie z drżeniem wspominają nadejście Buki, marsz wilków z „Akademii Pana Kleksa” i śmierć konia z „Niekończącej się opowieści”. W centrum koszmarów naszych brytyjskich rówieśników stoi jednak film zupełnie inny – „Wzgórze królików” bazujące na bestsellerowej powieści Richarda Adamsa.

Już hasło reklamowe filmu („…gdy cię złapią, to cię zabiją… ale najpierw muszą cię złapać”) zwiastowało raczej horror niż sympatyczną bajkę o królikach, ale mimo to wielu rodziców zabrało swoje pociechy do kin. Efektem były nieprzespane noce i zmoczone łóżka, bo reżyser Martin Rosen zdecydowanie nie jest miłośnikiem bezstresowego wychowania. Nakręcona przez niego opowieść o królikach zmuszonych do zmiany miejsca ze względu na zapędy chciwego dewelopera zawiera nie tylko silny podtekst ekologiczny, ale też sceny animowanego gore i prawdziwego cierpienia. Efektem był najmniej przyjemny film animowany dekady i tysiące straumatyzowanych dzieci; tymczasem Martin Rosen – na fali sukcesu „Wzgórza królików” – nakręcił jeszcze bardziej radykalne „The Plague Dogs”. [Grzegorz Fortuna]