Nierealne

Film dokumentalny o kinie cyberpunkowym, który balansuje na cienkiej granicy między esejem filmowym a sztuką – jest piękny, psychodeliczny i nostalgiczny, a przy tym trochę dziwaczny, ale też wypełniony refleksją nad wpływem technologii na kino i człowieka. Choć to bardziej filmowy trip niż klasyczny dokument, zdecydowanie warto go przeżyć.

Debbie Harry (tak, ta Debbie Harry!) prowadzi nas przez historię kina cyberpunkowego z lat 1981–2001 (od „Trona” i „Tetsuo” po „Matriksa” i „eXisTenz”), pytając: co właściwie robiliśmy z tą całą technologią i dlaczego to było takie piękne, pociągające i przerażające zarazem? [Agata Myga]