Kobieta-wąż

Jednym z eksperymentów gatunkowych studia Hamme była „Kobieta-wąż” – stylowy horror o młodej parze, która w XIX wieku wprowadza się do odziedziczonego domku na kornwalijskiej wsi. Szybko okazuje się, że miejscowi nie są zbyt przyjaźnie nastawieni do obcych, bo wieś dręczy plaga morderstw, z którymi coś wspólnego może mieć tajemniczy doktor Fraklyn mieszkający na uboczu z urodziwą córką.

To właśnie ona zawładnęła wyobraźnią Tomasza Beksińskiego. „Kobieta-wąż” była jedynym horrorem wytwórni Hammer, który trafił do polskich kin w czasach PRL-u, a jedenastoletni Beksiński tak przeraził się podczas seansu, że porównywał do filmu wszystkie później oglądane horrory. Jacqueline Pearce, wcielająca się w tytułową kreaturę brunetka o głębokich, zielonych oczach, stała się natomiast dla niego ideałem kobiecego piękna, którego szukał aż do dnia swojej śmierci.

Film wyświetlany w wersji oryginalnej z polskimi napisami.