Hakerzy

Film Iaina Softleya to hipnotyczna cyberbaśń o czasach, gdy Internet miał być miejscem wolności, cyberprzestrzeń nie znała granic, a hakerzy wyglądali jak gwiazdy teledysków MTV. Stężenie najntisów jest tu tak wysokie, że można byłoby zrobić z niego destylat dekady. To kapsuła czasu z epoki modemów, dyskietek i pierwszych internetowych mitów. Intensywne kolory, absurdalnie efektowne wizualizacje cyberprzestrzeni, rolki, skórzane kurtki, odjechane fryzury i kultowa ścieżka dźwiękowa z Orbital, Underworld, The Prodigy i Massive Attack tworzą jeden z najbardziej charakterystycznych filmowych światów lat dziewięćdziesiątych, a Angelina Jolie – jeszcze przed „Tomb Raiderem” – jako Acid Burn stała się ikoną tej estetyki.

„Hakerzy” nie przewidzieli przyszłości Internetu. Zachowali jednak coś znacznie ciekawszego: wyobrażenie świata, w którym komputer był narzędziem buntu, a Internet obietnicą wolności. Trzy dekady  później pozostają jedną z najpiękniejszych kapsuł czasu z epoki, gdy sieć była jeszcze bardziej przygodą niż codziennością. [Agata Myga]